دانشکده زبان و ادبیات دانشگاه بین‌المللی علامه عسکری(ره) با تمرکز بر آموزش، پژوهش و گسترش دانش در حوزه زبان و ادبیات، بستری برای شناخت، تحلیل و پاسداشت میراث غنی زبانی و ادبی ایران و جهان فراهم می‌آورد. زبان به‌عنوان مهم‌ترین ابزار ارتباط و ادبیات به‌عنوان آیینه فرهنگ، اندیشه و هویت جوامع، از جایگاهی ویژه در شکل‌گیری و انتقال دانش و فرهنگ برخوردارند.
این دانشکده با بهره‌گیری از ظرفیت‌های علمی و آموزشی، به مطالعه و آموزش حوزه‌هایی همچون زبان‌شناسی، ادبیات فارسی، ادبیات تطبیقی، نقد و تحلیل متون ادبی، تاریخ ادبیات و مطالعات فرهنگی و زبانی می‌پردازد و تلاش می‌کند دانشجویانی توانمند، اندیشه‌ورز و آشنا با میراث ادبی و فرهنگی تربیت کند.
رشته های ارئه شده در این دانشکده عبارت اند از :
. زبان شناسی گرایش محض (ارشد)
. آموزش زبان انگلیسی (کارشناسی)
. مترجمی زبان عربی (کارشناسی)
.زبان و ادبیات عربی (کارشناسی و ارشد )
پیوند دانش و میراث ادبی
ادبیات فارسی یکی از مهم‌ترین جلوه‌های هویت فرهنگی و تمدنی ایران است و آثار بزرگانی همچون فردوسی، سعدی، حافظ، مولانا و دیگر مفاخر ادب فارسی بخش ارزشمندی از میراث فکری و فرهنگی جامعه را تشکیل می‌دهند. از این رو، دانشکده زبان و ادبیات می‌تواند نقش مهمی در شناخت علمی این میراث، بازخوانی متون کلاسیک و معاصر و ایجاد پیوند میان ادبیات گذشته و نیازهای فرهنگی و علمی امروز ایفا کند.
در کنار ادبیات، مطالعه علمی زبان نیز از محورهای اساسی این حوزه به شمار می‌رود. بررسی ساختار زبان، تحول و گسترش زبان‌ها، شیوه‌های ارتباط و نقش زبان در جامعه، زمینه‌ای برای درک عمیق‌تر پدیده‌های زبانی و فرهنگی فراهم می‌کند.
نقش دانشکده در جامعه
نقش دانشکده زبان و ادبیات تنها به فضای دانشگاه و کلاس درس محدود نمی‌شود. زبان و ادبیات در شکل‌گیری هویت فرهنگی، تقویت ارتباطات اجتماعی، حفظ میراث فرهنگی و انتقال ارزش‌ها و اندیشه‌ها به نسل‌های آینده نقش اساسی دارند.
این دانشکده با تربیت نیروهای متخصص، تولید دانش و انجام پژوهش‌های علمی می‌تواند در حوزه‌هایی همچون آموزش زبان، پژوهش‌های ادبی و فرهنگی، تولید و ویرایش محتوا، ترجمه، فعالیت‌های فرهنگی و هنری و مطالعات میان‌رشته‌ای اثرگذار باشد و زمینه حضور دانش‌آموختگان را در بخش‌های مختلف علمی، آموزشی، فرهنگی و اجتماعی فراهم سازد.
چشم‌انداز
دانشکده زبان و ادبیات در مسیر توسعه فعالیت‌های علمی و پژوهشی، می‌تواند با ایجاد ارتباط میان میراث ادبی و دانش روز، مطالعات زبان و فناوری‌های نوین، و ادبیات و مسائل فرهنگی جامعه، جایگاهی مؤثر در عرصه آموزش عالی و مطالعات زبان و ادبیات به دست آورد.
هدف نهایی، پرورش نسلی از دانشجویان و پژوهشگران است که ضمن شناخت عمیق زبان و میراث ادبی، توانایی تحلیل، پژوهش و ارائه دیدگاه‌های نو را داشته باشند و در حفظ و توسعه سرمایه فرهنگی و علمی جامعه نقش‌آفرینی کنند.